Historia malarstwa obfituje w ciekawostki i zwroty wynikłe z np. zastosowania nowego pomysłu na farby. Malarstwo olejne jest takim XV-wiecznym przykładem nowatorstwa. Jeszcze w XV wieku w Europie posługiwano się bowiem techniką fresku, a także temperą na desce. Tempera to mieszanina pigmentów (barwników) związanych dojść twardym spoiwem, najczęściej jajkiem. Jest to farba szybko schnąca, wymagająca gładkiej twardej powierzchni, którą stanowiła wypolerowana deska.
Na płótnie zaczęto malować dopiero w XV. wieku z chwilą zastosowania pomysłu na farbę olejną. Pigmenty zmieszane z olejem lnianym dawały farbę elastyczną,łatwo rozprowadzaną, wolniej schnącą, możliwą więc do nakładania warstwami. To pozwoliło zastosować inne tańsze i wygodniejsze podłoże: płócienny blejtram łatwo transportowany w postaci zwiniętej. Malarstwo olejne datuje się więc od XV. wieku. Do dziś malarstwo olejne na płótnie lub na płycie jest techniką dominującą. Galerie sztuki i rękodzieła artystycznego sprzedające malarstwo współczesne oferują także malarstwo akrylowe – wynalazek XX wieku.
